مىفرمايد : « آنها كه نزد خدا هستند - يعنى ملائكة - تكبر نمىكنند از عبادت خدا ومانده نمىشوند وتسبيح مىگويند در شب وروز وسستى ايشان را عارض نمىشود » « 1 » ، وباز مىفرمايد : « بلكه بنده‌اى چندند گرامى داشته شده وپيشى نمىگيرند بر خدا به گفتار ، وايشان به امر أو عمل مىنمايند » « 2 » . پس فرمود : اگر چنان باشد كه ايشان مىگويند هرآينه خدا اين ملائكة را خليفهء خود گردانيده خواهد بود در زمين وخواهند بود در دنيا به منزلهء پيغمبران وأئمة عليهم السّلام ، وآيا از أنبياء وأئمة ممكن است كه آدم كشتن به ناحق وزنا كردن صادر شود ؟ ! آيا نمىدانى كه خدا هرگز زمين را از پيغمبرى يا امامي از فرزندان آدم خالى نگذاشته است ؟ آيا نشنيده‌اى كه خدا مىفرمايد : « نفرستاديم قبل از تو بسوى خلق مگر مردانى چند كه وحى مىفرستاديم بسوى ايشان از أهل شهرها » « 3 » ؟ پس اين دليل است بر آنكه ملائكة را بسوى زمين نفرستاده است كه پيشوايان وحكّام باشند بلكه ايشان را بسوى پيغمبران خود فرستاده است . پس راويان عرض كردند : بنا بر اين شيطان نيز مىبايد ملك نباشد ! فرمود : أو نيز ملك نبود بلكه از جن بود ، چنانچه حق تعالى فرموده است كانَ مِنَ الْجِنِّ « 4 » وباز فرموده است وَالْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ « 5 » ، وبدرستى كه خبر داد مرا پدرم از جدّم از حضرت امام رضا عليه السّلام از پدرانش از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه حضرت فرمود : حق تعالى اختيار كرد از جميع عالميان محمد وآل محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را واختيار كرد پيغمبران را واختيار كرد ملائكهء مقرّبان را واختيار نكرد ايشان را مگر براي آنكه مىدانست كه كارى نخواهند كرد كه از ولايت ودوستى خدا بيرون روند واز عصمت

--> ( 1 ) . سورهء أنبياء : 19 و 20 . ( 2 ) . سورهء أنبياء : 26 و 27 . ( 3 ) . سورهء يوسف : 109 . ( 4 ) . سورهء كهف : 50 . ( 5 ) . سورهء حجر : 27 .